Μολοσσός της Ηπείρου

Αφορμή για αυτό το άρθρο στάθηκε δημοσίευμα κυνοφιλικού περιοδικού υπογεγραμμένο από κριτή αναγνωρισμένο από τον Κ.Ο.Ε που ενδεχομένως ο Κ.Ο.Ε θα ‘πρεπε να βάλει στην θέση του.

Η «ημιμάθεια είναι χειρότερη της αμάθειας» και καλό θα ήταν για μερικούς «να ξεπλένουν το στόμα τους με ποτάσα» πριν ξεστομίσουν αβάσιμες για τον θρύλο της Ηπείρου θεωρίες.

Αν κάποιος πιστεύει ότι ο μολοσσός της Ηπείρου είναι μιγάς ή «μπάσταρδος», στα σίγουρα είναι «τυφλός» και το τονίζω αυτό. Σχεδόν όλες οι φυλές σκύλων εμπεριέχουν το αρχέγονο αυτό «μαστίφ». (Mastino Napolitano, Kane Korso, rot wailer Bernese, Mastin Espaniol, και πολλές άλλες φυλές που έχουν σχέση με το θρυλικό γενάρχη, και στις φλέβες τους τρέχει το αίμα του Ηπειρωτικού μαστίφ).

Η Ήπειρος κατακτήθηκε από πολλούς ξένους λαούς και γραπτές μαρτυρίες που διαθέτουμε, τεκμηριώνουν όλα αυτά που γράφω.

Όταν το 168 π.Χ ο αρχηγός του ρωμαϊκού στρατού, Ύπατος Αιμίλιος Παύλος, επέστρεψε στην Ρώμη, μετά την αιματοβαμμένη νίκη του στην μάχη της Πύδνας έναντι του μακεδονικού στρατού και του Περσέα, πήρε μαζί του πολλά λάφυρα, ένα από τα λάφυρα ήταν σκυλιά, τα οποία τον συνόδευσαν στη Ρώμη.-Αυτά δεν μπορεί να τα αμφισβητήσει άλλωστε κανείς! (Λέγεται, ότι μπήκε στην αιώνια πόλη εν συνοδεία τουλάχιστον 100 μολοσσών).

Στη συνέχεια οι Ρωμαίοι τα χρησιμοποιούσαν ποικιλοτρόπως όπως για φύλακες, φρουρούς, πολεμικούς σκύλους κ.τ.λ Θα σταθώ στον πολεμικό σκύλο που συνόδευε τις ρωμαϊκές λεγεώνες στις κατακτήσεις τους. Με τους Ρωμαίους γνώρισε μεγάλες δόξες.

Επιβλητικός, δυνατός, με άγρια όψη και χαρακτήρα, θα επηρεάσει πολλές ευρωπαϊκές φυλές σκύλων, αλλά θα επηρεασθεί και αυτός από αυτές, και σιγά- σιγά θα αρχίσει να εξαφανίζεται ο αρχέγονος τύπος του και θα διαμορφωθεί σε άλλες μορφές.

Ανατρέχοντας στο παρελθόν καταλαβαίνουμε ότι δεν πρέπει να ξεχνάμε τότε που οι Μαστινάρο (εκτροφείς του μαστίνο ναπολιτάνο) μεταπολεμικά, μετά το 1945, άρχιζαν να παρουσιάζουν τα σκυλιά τους στις εκθέσεις, τότε πολλοί άνθρωποι και εκτροφείς τα θεωρούσαν «μπάσταρδα».

Σήμερα βέβαια ουδείς θεωρεί τα μαστίνο ναπολιτάνο μπάσταρδο.

Έτσι λοιπόν, θα πρότεινα στην «μανιά» να μην βιάζεστε να χαρακτηρίζει τα σκυλιά μας ως «μπάσταρδα» και μιγάδες και θα χρησιμοποιήσω το ρητό «μηδένα προ του τέλους μακάριζε» Πάρα πολλές φορές έχω σκεφτεί μήπως και βγάζω λάθος συμπεράσματα σκεπτόμενος την “καραμέλα” που πιπιλάνε κάποιοι σχετικά με την φυλή του θρύλου της Ηπείρου, δηλαδή ότι ο συγκεκριμένος τύπος προήλθε λόγω γεωγραφικής απομόνωσης και αιμομιξίας.

Αλλά αυτόν τον ισχυρισμό εύκολα μπορώ να τον καταρρίψω ή να τον αντικρούσω διότι έχω βρει πανομοιότυπα ζώα σε διαφορετικά γεωγραφικά διαμερίσματα και βουνά και μιλάω για τον τύπο του “Δράκοντα”, δηλαδή μαύρο χρωματισμό και μαύρο σταχτί ή “γκέσο” δηλαδή μαύρο πύρινο.

Στους τύπους που περιγράφω παραπάνω βλέπει κανείς όλα τα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει το μαστίφ της Ηπείρου, δηλαδή ζώα μοναχικά και άγρια σαν τους Δράκους, με καθόλου αγελαία γνωρίσματα που συναντά κανείς μόνο στους τύπους που περιγράφω στις παραπάνω σειρές. Έτσι, λοιπόν, μιλάμε για παράλληλη εξέλιξη των παραπάνω τύπων που ενώ βρίσκονται απομονωμένοι γεωγραφικά, έχουν ακριβώς την ίδια εξέλιξη και ο λόγος είναι απλός πρόκειται για την ίδια φυλή!

Θα μπορούσε η «μανιά» που πιθανόν να γνωρίζει από ανατομία(σχετικά με σκύλους) να εκφράζει γνώμη αλλά οφείλει να μας πει πως τεκμηριώνει αυτά που λέει.

Το γεγονός ότι είδε 5 αληθινά μαστίφ και 100 μιγάδες στις εκθέσεις που παρουσιάζονται ως Ελληνικός ποιμενικός, δεν αποτελεί πειστήριο, διότι τότε δικαίως  έχει εσφαλμένη εντύπωση, θεωρώντας δηλαδή πως τα λίγα είναι οι μιγάδες.

Και εγώ προσωπικά πιστεύω ότι δύσκολα κάποιοι θα αποδεχθούν ότι ο γενάρχης τόσων ευρωπαϊκών φυλών ζει έστω και εκφυλισμένος. Χαμένος και ξεχασμένος από όλους εμάς!

Όμως αντίθετα από ό, τι πιστεύεται, ότι δηλαδή έχει εξαφανισθεί, αυτός υπάρχει! Ζει ακόμα σε μερικές απομονωμένες αγροικίες και στάνες στην Ήπειρο και στην Θεσσαλία και αρνείται πεισματικά να εξαφανισθεί!

Σαν να μην έφθαναν όλα αυτά έρχεται και ο Ο.Φ.Ε.Π και απαιτεί από τον Κ.Ο.Ε με απειλές, δικαστήρια και ασφαλιστικά μέτρα να σταματήσει  την αναγνώριση του μολοσσού της Ηπείρου!

Συνεχώς όμως χάνουν και πληρώνουν και τα έξοδα της δίκης . Αντί να ασχοληθούν με την εκτροφή του Ελληνικού Ποιμενικού, χάνουν το χρόνο τους με ανούσιες κινήσεις  που δεν αποφέρουν κανένα αποτέλεσμα.

Απεναντίας θα τους δημιουργήσουν πρόβλημα, διότι και αυτοί δημιουργούν προβλήματα στην ανώτερη κυνολογική αρχή της χώρας μας.

Αλλά “ως εδώ και μη παρέκεί” αδερφοί και αδερφές που τον τελευταίο καιρό θυμηθήκατε ότι υπάρχουν και ύπαιθρος και βουνά διότι εκεί υπάρχουν και κακοτοπιές και μπορεί να στραβοπατήσετε και στην κατάσταση που είστε αυτό μπορεί να αποβεί “μοιραίο”.

Προσωπικά, προτείνω στους εκτροφείς να ασχοληθούν με τον τύπο του Δράκοντα γιατί πιστεύω ότι εκτρέφοντας αυτόν τον τύπο θα καταφέρουμε να αναγνωρισθούμε διεθνώς χωρίς να μπορεί κανείς να αμφισβητήσει την γνησιότητα του σκύλου μας.

Για του λόγου το αληθές σημειώνω πως χθες, 5/14/2007, μια γέννα από την Μαντώ μια ολόμαυρη σκύλα με αρκετά μαστιφοειδή χαρακτηριστικά στην  εμφάνιση  και χαρακτήρα με κατακίτρινα μάτια αυθεντικός τύπος “δράκοντα” που έφερε στη ζωή 9 ολόμαυρα κουτάβια.

Προσκαλώ και προκαλώ όποιον επιθυμεί, να έρθει να τα δει. Ένα θηλυκό θα μείνει στον χώρο μου και τα υπόλοιπα θα τα χαρίσω σε κάποιους ανθρώπους που μπορούν να αναγνωρίσουν την αξία του “Δράκοντα”, δηλαδή της μαύρης ποικιλίας.

Έχω αναφέρει ότι δημιουργείται όμιλος φυλής αποφάσισα να συνεισφέρω σε ότι μου ζητηθεί στο μέτρο του δυνατού πάντα, αλλά το σίγουρα είναι πως θα έχουμε μάχες με τα αντίπαλα στρατόπεδα, που μέχρι χθες μας υποτιμούσαν και δεν μας έδιναν σημασία.

Μάχες που θα κερδίσουμε σίγουρα, όπως τις κερδίζουν και οι “Δράκοντες” που εκτρέφουμε «οι μαυρότριχοι δράκοντες πολεμιστές με την άγρια και θηριώδη προσωπικότητα όπως χαρακτηριστικά  τους αναφέρει ο συγγραφέας Alexander Wolf.