Μολοσσός της Ηπείρου

Σήμερα στην Ελλάδα όποιος θέλει μπορεί να εκφράζει ελεύθερα την γνώμη του για τους μολοσσικούς σκύλους. Ζούμε στη χώρα που γεννήθηκε η δημοκρατία και είναι δίκαιο να ακούγονται όλες οι γνώμες. Το θέμα είναι από πού αντλεί κανείς αυτή τη γνώση και αν μπορεί να τεκμηριώσει τη γνώμη του με πειστήρια και ντοκουμέντα.

Το πρότυπο για το μολοσσικό σκύλο, μας δόθηκε από τον Κ.Ο.Ε. Ο Κ.Ο.Ε συνέταξε το πρότυπο και αναγνώρισε τη φυλή με το όνομα «Μολοσσός της Ηπείρου», εμείς το ανεβάσαμε στο site μας και εσείς διατυπώστε τις κρίσεις σας σχετικά με το αν συμφωνείτε η όχι. Φιλοδοξούμε να γίνει προσπάθεια και να δούμε την κατάσταση σφαιρικά, χρειάζεται όμως προσοχή και σοβαρότητα αν θέλουμε η φυλή να αναγνωρισθεί από την F.C.I.

Το πρότυπο έχει συμπεριλάβει μεγάλη ποικιλότητα σκύλων και χρωμάτων. Εμείς σας παρουσιάζουμε την ποικιλότητα και ταυτόχρονα σας γράφουμε τη γνώμη μας. Έχουμε ανεβάσει φωτογραφίες από σχεδόν όλες τις μολοσσικές ομάδες σκύλων, δώστε ανάλογη προσοχή, επίσης, έχουμε ανεβάσει φωτογραφίες από όλες σχεδόν τις Βαλκανικές φυλές. Δώστε την προσοχή σας και σε αυτές, το αξίζουν. Θέλω να ευχαριστήσω το www.molosserdogs.com για την βοήθεια που μας έδωσε επιτρέποντας να κάνουμε χρήση των φωτογραφιών των Βαλκανικών φυλών . Επισκεφθείτε το και θα εκπλαγείτε! Εδώ αρχίζει το πανηγύρι της ποικιλότητας των φυλών σε ένα μικρό γεωγραφικό χώρο όπως είναι τα Βαλκάνια: Sarplaninacs, Tornjac, Sylvan, Karakachan, Carpathian, Bukovina, Deltari llir Karaman καθώς και τα αλβανικά σκυλιά.

Για τα ελληνικά σκυλιά θα προσθέσω το μολοσσό της Ηπείρου, το λευκό τσοπανόσκυλο και τον ελληνικό ποιμενικό (Ε.Π.). Στον Ε.Π να δείτε ποικιλότητα! Όλοι σχεδόν οι Βαλκανικοί τύποι εμπεριέχονται μέσα στον μεγάλο Ελληνικό ποιμενικό. Κάποιοι ξένοι κάνουν σχόλια για σκυλιά που ονομάζουν «Σκύλος του Πύρου» και « Σκύλος του Αλεξάνδρου» στην Ελλάδα τους ονομάζουν Ελληνικό ποιμενικό. Εγώ τους προτρέπω στους «μαύρους δράκοντες» καθώς και στους«γκρίζους Λέοντες» αλλά και στα «γκέσα σκυλιά». Δέχτηκα σχόλια από κυνόφιλους του Εξωτερικού, ότι τα σκυλιά που παρουσιάζω είναι κουρασμένα και φαίνονται Γέρικα. Να ένα χαρακτηριστικό της φυλής πολύ σημαντικό, που την κάνει να ξεχωρίζει από όλες τις Βαλκανικές και σχεδόν όλες τις παγκόσμιες φυλές. Παρακολουθήστε τα video με τους δράκοντες. Όλοι έχουν κίτρινα μάτια σαν του φιδιού, χαρακτηριστικό της «μαύρης φυλής» που για μένα είναι και η πιο γνήσια. Το πρόβλημα είναι ότι είναι σπάνιο να δεις ομάδα από «δράκοντες».

Τα γκρίζα «σταχτιά», πάλι που ενδέχεται να είναι ίδια ποικιλία με τους δράκοντες είναι σπάνια και σχεδόν έχουν χαθεί. Προσωπικά έχω ονομάσει ως «λέοντες» αυτά με τον μανδύα, που είναι πιο σκληρός και πιο στρωτός με αποτέλεσμα να δείχνουν πιο κοντότριχα από ότι είναι. Εμείς βρήκαμε να συνυπάρχουν «δράκοντες» και «λέοντες» και από συζεύξεις των δυο ποικιλιών να προκύπτουν ζώα «γκέσα», δηλαδή μαύρο πύρινο και μαύρο σταχτί. Πρέπει να σας τονίσω ότι τα μεγέθη των σκύλων ποικίλουν τόσο πολύ που δεν μπορώ να πω κάτι σίγουρο σχετικά με το ύψος και το βάρος ,κάντε συγκρίσεις και θα δείτε ότι μορφολογικά διαφέρουν από τα υπόλοιπα βαλκανικά σκυλιά.

Δεν ξέρω αν είναι σωστό, αλλά η ουρά στους «δράκοντες» που έχω συναντήσει ήταν σχεδόν πάντα μισή, κοβόταν από κουτάβια πέντε έως δώδεκα ημερών με απλό στρίψιμο από τον κτηνοτρόφο. Τα αυτιά συνήθως κόβονταν με το ψαλίδι που κούρευαν τα πρόβατα στην τύχη όσον αφορά το μήκος.

Το πρότυπο απαγορεύει το κόψιμο αυτιών και ουράς, αλλά κάποιοι κτηνοτρόφοι και μερικοί εκτροφείς συνεχίζουν αυτή τη συνήθεια. Οι βοσκοί το κάνουν για να αποφύγουν τους τραυματισμούς από άλλα σκυλιά. Ο γκέσος σκύλος Άδμητος που θα βρείτε στις φωτογραφίες, έχει χάσει και τα δυο αυτιά, μόνο που δεν τα έκοψε ο βοσκός αλλά αυτό προκλήθηκε από τους τραυματισμούς που υπέστη στις μάχες με άλλα αρσενικά, με αποτέλεσμα τα αυτιά να σαπίσουν, να βγάλουν σκουλήκια και να πέσουν . Σώθηκε χάρη στη μελάνη που του έβαλε ο κτηνοτρόφος.

Από τις πολλές φωτογραφίες που έχω τραβήξει, κέρδισα πάρα πολλά από όσα γνωρίζω, γιατί πάντα το μάτι έβλεπε και παρακολουθούσε το σκύλο για να βγάλει φωτογραφία την κατάλληλη στιγμή. Το τελευταίο απαιτούσε επιμονή και αρκετή μάλιστα. Ορισμένες φορές το κεφάλι σε όλα τα ζώα μας ξεχωρίζει, διότι είναι αρκετά μεγάλα σε όγκο συγκριτικά με το σώμα τους (Αναφορά γι αυτό στον τίτλο του Δράκοντα).

Επίσης, το τρίχωμα στα μαύρα σκυλιά γίνεται κόκκινο- καφέ στην αλλαγή του μανδύα την άνοιξη. Ξεκινά κοντότριχο και το χειμώνα ο μανδύας μακραίνει αρκετά για να προστατευθεί από το κρύο.

Στην γέννα μιας θηλυκιάς όσο έμπειρος και να είσαι ποτέ δεν ξέρεις πιο από τα κουτάβια θα έχει την καλύτερη εξέλιξη. Συνήθως γεννιούνται 6-8 κουτάβια αλλά πολλές φορές φτάνουν μέχρι και 12-13. Όσον αν αφορά το πόσα καταφέρνουν να επιζήσουν αυτό είναι άλλο θέμα. Από γαλακτοπαραγωγή οι «θηλυκοί δράκοντες» αξίζουν βραβείο, αφού μπορούν να θρέψουν μέχρι και 30-35 ημέρες όλα τα κουτάβια που θα έχουν χωρίς ιδιαίτερο πρόβλημα, αρκεί να τραφούνε σωστά Το γάλα ρέει σχεδόν από μόνο του από τους μαστούς που διογκωμένοι θυμίζουν περισσότερο μαστούς γυναίκας παρά σκύλας.

Υπάρχουν και κάποιες γέννες στις οποίες εμφανίζονται κουτάβια με άλλους χρωματισμούς. Αυτό συμβαίνει, γιατί χρησιμοποιούνται σκυλιά διαφορετικών τύπων και μερικές φορές- αποδεδειγμένα- χρησιμοποιήθηκαν ζώα που ήταν μιγάδες με καταστροφικές συνέπειες. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αρχίσει να χάνετε το αρχέγονο χαρακτηριστικό της έκφρασης. Αποτρέπω και καταδικάζω τη χρησιμοποίηση τέτοιων ζώων . Επισκεφθήκαμε κτηνοτρόφους που είχαν ζώα μιγάδες εν άγνοια τους. θεωρούν τα ζώα τους κορυφαίους μολοσσούς, που είναι άριστα για την δουλειά τους και λίγο ή μάλλον καθόλου δεν ενδιαφέρονται για τη έκφραση, δηλαδή δεν τους ενοχλεί, αφού σίγουρα δεν αντιλαμβάνονται, π.χ τα μάτια που ξεχωρίζουν ή το όλο στήσιμο του σκύλου που είναι τελείως διαφορετικό από το αυθεντικό ηπειρωτικό μαστίφ.

Εμείς θέλουμε τα αυθεντικά, έστω και αν είναι πιο μικρόσωμα ή μάλλον καλύτερα πιο κοντά, γιατί έχω δει ζώα που είναι σαν αρκούδες.
Εκτρέφουμε ζώα για χόμπι αλλά με σοβαρότητα, υπάρχει χώρος για όλους στην Ελλάδα αρκεί να γίνει σοβαρή προσπάθεια. Θα μπορούσε να γίνει συνείδηση των εκτροφέων να δίνουν κουτάβια στους υπόλοιπους, έστω κι αν είναι σε «διαφορετικά στρατόπεδα».
Τι να κάνει ένας εκτροφέας που εκτρέφει το ηπειρωτικό μαστίφ, ένα ζώο μακρύτριχο, έστω και αν είναι άριστης μορφολογίας;
Τελευταία μοίρασα αρκετά κουτάβια σε κτηνοτρόφους αλλά και σε αστούς με πολύ καλές προοπτικές εξέλιξης. Είδα κουτάβια που είχα δώσει σε κτηνοτρόφους πριν 2 χρόνια, και νομίζω ότι βαδίζουμε σε καλό δρόμο. Έχουν ήδη αναγνωρισθεί ζώα σχεδόν 100, έχουν δηλωθεί 8 γέννες και αναμένονται αρκετές ακόμη.

Κάποιοι εκτροφείς δεν δηλώνουν καθόλου τις γέννες τους αν και έχουν εξαίρετα ζώα. Άλλοι τα έχουν κρυμμένα και περιβάλλονται από μυστικοπάθεια. Ο χρόνος θα δείξει που οδηγούμαστε καθώς και την πορεία του θρύλου της Ηπείρου. Ξέρω ότι όλοι θέλουμε το καλύτερο για αυτόν, δεν φτάνει όμως να θέλουμε, πρέπει να συνεισφέρουμε, όπως μπορεί ο καθένας.

Για να πετύχουμε όμως το στόχο μας χρειάζεται συλλογικό όργανο που σήμερα δυστυχώς, δεν υπάρχει. Ακούγονται σχόλια και γίνονται και κινήσεις για την δημιουργία του, ας ελπίσουμε ότι θα πραγματοποιηθεί το συντομότερο δυνατόν. Φαντάζομαι θα είναι μεγάλη έκπληξη για μερικούς η δημιουργία του ομίλου, «Φίλοι Μολοσσού της Ηπείρου»

Θέλουμε να πιστεύουμε ότι ο Κ.Ο.Ε θα πάρει επίσημη θέση και θα βοηθήσει στην δημιουργία ομίλου φυλής που θα έτεινε να εξαφανιστεί! Σε μια από τις πιο αρχαίες φυλές σκύλων αξίζει το καλύτερο, γιατί αν δεν υπήρχαν κάποιοι θερμοί και παθιασμένοι εκτροφείς αυτής της υπέροχης φυλής σήμερα θα μιλούσουμε για ελάχιστα δείγματα που θα χάνονταν με το πέρασμα του χρόνου με αποτέλεσμα την πλήρη εξαφάνιση. Για όλα τα παραπάνω επιβάλετε συνεργασία εκτροφέων και άπλωμα των ελάχιστων γραμμών αίματος που έχουν απομείνει.