Μολοσσός της Ηπείρου

Μπορούμε να πούμε και τα δυο. Ο καθένας που γνωρίζει κάτι για αυτά τα σκυλιά πρέπει να έχει μεγάλη γνώση στη Σερβική Ιστορία. Αλλά, όχι μόνο ιστορία αλλά και σε παλιούς μύθους και παραμύθια από τους προγόνους μας οι οποίοι τα είχαν περάσει από πατέρα σε γιο για αιώνες μέχρι και σήμερα.

Valley type black(2)

Μπορούμε να πούμε και τα δυο. Ο καθένας που γνωρίζει κάτι για αυτά τα σκυλιά πρέπει να έχει μεγάλη γνώση στη Σερβική Ιστορία. Αλλά, όχι μόνο ιστορία αλλά και σε παλιούς μύθους και παραμύθια από τους προγόνους μας οι οποίοι τα είχαν περάσει από πατέρα σε γιο για αιώνες μέχρι και σήμερα.

Πιστευτά για αυτά τα σκυλιά εκτός από τους Σέρβους είναι ότι ο παντοδύναμος θεός μας έδωσε αυτά τα σκυλιά στην αρχή του κόσμου , για να μας είναι πιστά, για να μας προστατεύουν, και για να μας κρατούν στο πιστό μονοπάτι.

Οι αρχαίοι Σέρβοι και οι Βλάχοι έλεγαν μύθους πως οι άνθρωποι αναπτύχθηκαν από λύκους, και όταν τα αδέρφια εξαπλωθήκαν, Οι θεοί μας χάρισαν σκυλιά έτσι ώστε άνθρωποι και σκυλιά δεν θα μάλωναν ποτέ μεταξύ τους ποτέ, επειδή με τα σκυλιά και ο άνθρωπος και οι λύκοι θα ήταν ασφαλέστεροι. Οι Σέρβοι πιστεύουν ότι αυτά τα σκυλιά ήταν ακριβώς Silvans , και προ του Χριστιανισμού αυτό το σκυλί φαινόταν σαν ο προστάτης του θεού των δασών στην αρχαία σερβική μυθολογία.

Το πόσο μεγάλος ήταν ο σεβασμός για τις φυλές των ζώων μπορεί να φανεί από τα ονόματά με τα οποία τα αποκαλούσαν, βασισμένα στον τύπο και τη δουλειά την οποία ήταν υπεύθυνα να κάνουν: τα μικρότερα κυνηγόσκυλα ονομάζονταν Hajkasi ( η μετάφραση ήταν κάτι σαν κυνηγοί), Dagari ή Zagari : μεγάλα βουνίσια κοπάδια φυλάκων ονομάζονταν Λιοντάρια (Lavovi) : και τα Silvan ήταν τα πιο τιμημένα και ένα ειδικό είδος , σκυλιά πάνω από σκυλιά ονομάζονταν Δράκοντες (Zmajevi). Την λέξη “σκυλί” τη χρησιμοποιούσαν πολύ σπάνια, και όταν την χρησιμοποιούσαν το νόημα της λέξης ήταν πιο ιβρυστική, επειδή μόνο οι βλάκες – χωρίς πνεύμα και μυαλό- αποκαλούνταν “σκυλιά”.

Black and tan valley type

Κάποιες μεγαλύτερες αγέλες οι οποίες είναι πιο οικίες με τη φυλή που δεν διαφέρει από τα σκυλιά Silvans, αυτοί σπάνια τα αποκαλούν Vucjak (Wolfhound) ή Garov (Sooty), τα οποία επίσης είναι αρχεία ονόματα για τη φυλή , αλλά τα περισσότερα είναι παραδοσιακά και ακόμα αποκαλούν αυτή τη φυλή με το παλαιότερο γνωστό όνομα – Zmaj (Δράκοντας).

Γιατί το όνομα Δράκοντας είναι τόσης μεγάλης αξίας; Λοιπόν, για να ξεχωρίζουμε αυτά τα σκυλιά από την Σέρβική ιστορία είναι σχεδόν απίθανο.

Παλιές πηγές λένε ότι το 620 π.Χ. οι ισχυρές ιπποτικές διατάξεις ίσχυαν στη Σερβία, διάταξη που υπήρχε σ’ όλη τη διαδρομή έως τον 14ο αιώνα. Οι ιπποτικές διατάξεις του κόκκινου Δράκου(Crveni Zmaj). Τα περισσότερα μέλη της διάταξης ήταν Σερβικοί ιππότες, αλλά ιππότες από άλλα Βαλκανικά βασίλεια και εθνικότητες ήταν επίσης μέλη αυτής της διάταξης. Υπήρχαν Κροάτες, Ρουμάνοι, Βούλγαροι( καλύτερα ας πούμε Θρακιώτες), Έλληνες, με λίγα λόγια- Ιππότες των Βαλκανίων που είναι έτοιμοι να πολεμήσουν για την αλήθεια και την δικαιοσύνη όλων των Βαλκανικών ιθαγενών , επειδή κάποτε ήμασταν ΕΝΑ, μία οικογένεια, μία μεγάλη φυλή. Την εποχή που βρέθηκε η διάταξη ( και πολλά πολλά χρόνια πριν) τα σκυλιά που ακολούθησαν τους ιππότες στις μάχες τους ήταν δράκοντες. Κάποιοι λένε ότι εξαιτίας αυτών το διάταγμα των ιπποτών ονομάστηκε έτσι. Κόκκινων εξαιτίας του αίματος, επειδή οι ιππότες αποκαλούσαν ο ένας τον άλλον “αδελφό”, αλλά μόνο αδέρφια από σπαθί, αλλά στην πραγματικότητα αδέλφια εξ αίματος συγγενικά επειδή λέγεται ότι είχαν τους ίδιους προγόνους στο μακρινό παρελθόν, και δράκοι εξαιτίας αυτών των αρχαίων σκυλιών που για αιώνες της ύπαρξής ήταν δίπλα- δίπλα με τους αφέντες τους.

Longhaired mountain type

Υπάρχει ήδη ένα έγγραφο γνωστό ως “Ο νόμος του Δράκοντα”. Κάποιοι που ήταν οικείοι με αυτό το έγγραφο λένε ότι ακολουθώντας το στυλ και τη γραφή του πρέπει να γράφτηκε γύρω στον 12ο με 13ο αιώνα. Οι παραδοσιακοί μύθοι λένε ότι “ο νόμος του Δράκου ” γράφτηκε από έναν Σέρβο αυτοκράτορα. Ο μόνος αυτοκράτορας εκείνα τα χρόνια ήταν ο αυτοκράτορας Dusan που καταγόταν από την Δυναστεία του Nemanjic. Κανένας δεν μπορεί να πει με σιγουριά ότι “ο νόμος του Δράκου” γράφτηκε σίγουρα από τον Dusan ή κατά μία άλλη πιθανότητα από τους ιππότες που ήταν μέλη εκείνα τα χρόνια στο διάταγμα του κόκκινου δράκου. Όποια και να είναι η αλήθεια, το ντοκουμέντο είναι ίσως ένα από τα πιο ακριβής ντοκουμέντα για μία φυλή σκυλιών στην ανθρώπινη ιστορία. Κάποιοι άλλοι τολμούν να αποκαλέσουν το πρώτο καταγεγραμμένο σκυλί που υπήρξε , αλλά το κείμενο έχει το πλεονέκτημα ότι είναι καθαρές οι διαστάσεις και οι εμφανίσεις των σκυλιών, υπάρχουν ολοσχερώς καταγεγραμμένοι κανόνες για εκτροφή και χρήσεις των σκύλων, επίσης και μια μικρή έκθεση για την ιστορία της φυλής.

Το δικαίωμα της ιδιοκτησίας ενός Δράκου δεν ήταν αποκλειστικά των Ιπποτών και των κυβερνητών. Αυτά τα σκυλιά σήμαιναν τα πάντα για τους Σέρβους κτηνοτρόφους, ήταν φρουροί των κοπαδιών και των σπιτιών και προστάτες από δαίμονες και σατανικές δυνάμεις ,αν και οι ιππότες είχαν το σωστό σχήμα , σταθερούς τύπους και γένος εντός φυλής. Ικανά να εκπληρώσουν μεγάλη ποικιλία από καθήκοντα , πελώρια ευφυΐα και απίστευτη γενναιότητα, αυτά τα σκυλιά υπήρξαν επίσης και κάποια από τα πιο σημαντικά όπλα στις μάχες όπου πολεμούσαν οι Σέρβοι.

Σε όλο τον δρόμο από τις παλιές εποχές μέχρι και στις μέρες μας, η φυλή χωρίστηκε σε πολλούς τύπους, σαν αυτή τη περίπτωση με τις πιο κατάλληλες φυλές:

Longhaired tricolored mountain type

-Στη σωματική δομή, τα σκυλιά χωρίστηκαν σε δυο βασικούς τύπους:

• Μεγαλόσωμος τύπος- πολύ ψηλά και λεπτά σκυλιά, ικανά στις γρήγορες ταχύτητες
• Βουνίσιος τύπος- κατώτερα αλλά ευρύτερα, σκυλιά απίστευτης δύναμης

- υπήρχαν 3 τύποι τριχώματος:

• Κοντότριχα
• Μακρύτριχα και
• γενειοφόρα σγουρομάλλικα

-Και υπήρχαν και 4 κατηγορίες χρωμάτων

• Κατάμαυρα- τα πιο πολυάριθμα και τιμημένα από τις αρχαίες εποχές
• Μαύρα- εξ ολοκλήρου μαύρα και χωρίς άσπρα η οτιδήποτε τέτοιου είδους στίγματα
• Μαύρα με άσπρα στίγματα-τα άσπρα στίγματα βρίσκονται χαμηλότερα στα πόδια, στην κοιλιά, στο στήθος, στη μουσούδα και στο ανώτερο σημείο της ουράς τους
• Τρίχρωμα- Το ίδιο με τα κατάμαυρα αλλά και με άσπρα στίγματα όπως και στον προηγούμενο τύπο.

Όπως ανάφερα και πριν, τα κατάμαυρα σκυλιά ήταν τα πιο τιμημένα εκτός από τους Σέρβους ειδικότερα αυτά που είχαν καθαρά εμφανείς αυτές τις βούλες πάνω από τα μάτια τους. Τα σκυλιά με αυτό το γνώρισμα ονομάστηκαν “four-eyed”(που σημαίνει τέσσερα μάτια). Οι ντόπιοι πίστευαν ότι αυτές οι βούλες πάνω από τα μάτια ήταν ένα extra ζευγάρι από μάτια και πως τα ζώα που είχαν αυτό το χαρακτηριστικό είχαν επίσης υπερφυσικές ικανότητες όπως την ικανότητα να παλεύουν με δαίμονες και με ότι άλλου είδους σκοτεινές δυνάμεις, να τους σταματούν ώστε να μην μπουν στο σπίτι τους και να κρατάνε την αρμονία μεταξύ των μελών της οικογένειας.

div class="RightImages">

Longhaired mountain type

Η σύνδεση για όλους αυτούς τους διαφορετικούς τύπους(δεν έχει σημασία πόσο διαφορετικοί φαίνονται αν είναι)ήταν και παραμένει ο χαρακτήρας τους, όπως παλιές παραδόσεις έλεγαν: ο χαρακτήρας είναι αυτός που κάνει την φυλή να είναι φυλή. Θα μπορούσαμε ένα πούμε ότι για τα Silvans, τα θηλυκά είναι η μόνη καριέρα του χαρακτήρα, ενώ τα αρσενικά είναι συνήθως πιο ήρεμα. Τα θηλυκά είναι τα μόνα που είναι γρήγορα, τα μόνα που θα αρχίσουν μάχη ή επίθεση σε ένα αρπακτικό σαρκοβόρο ζώο, που θα σηκώσουν το πισινό πόδι τους και θα πετάξουν ακαθαρσίες στην περιοχή τους, τα θηλυκά είναι τα μόνα που θα ξεσκίσουν κατευθείαν τον λαιμό σου αν κάνεις οποιαδήποτε ξαφνική κίνηση. Από την άλλη, τα αρσενικά είναι τέλεια αναγνωρισμένα για την δύναμή τους και του κρυμμένου όπλου τους μέσα στο στόμα στο σχήμα των μακριών, άσπρων δοντιών του. Τα αρσενικά σπάνια αρχίζουν μάχη και αυτό δε συμβαίνει επειδή φοβούνται να αντιμετωπίσουν το άγνωστο, όχι. Είναι εξαιτίας ενός, και ίσως κρίσιμου χαρακτηριστικού των Silvans, και αυτό όταν τα Silvans εμπλέκονται σε μια μάχη, δεν αποφεύγουν τον εαυτό τους ούτε τον αντίπαλό τους. Όταν τα αληθινά Silvans μαλώνουν κτηνώδη ή άλλα σκυλιά, τελικά το αποτέλεσμα πρέπει να είναι πεθαμένο ή για τον θάνατό του ή για του αντίπαλού του, δεν υπάρχει Τρίτη λύση. Άλλο ένα ακόμα σημαντικό γνώρισμα του χαρακτήρα των Silvans είναι ότι προστατεύουν την περιοχή τους (το κτήμα του αφέντη τους) με την ίδια ποσότητα σοβαρότητας, που δημιουργήθηκε από τα κτήνη, κλέφτες, ή ακόμα και οι κότες ή τα βοοειδή των γειτόνων. Τίποτα δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο από τα Silvans και αν ο εισβολέας δεν είναι έξυπνος και δεν γυρίσει την πλάτη του και να φύγει με ταχύτητα φωτός το πιο πιθανό είναι να εξαφανιστεί στις επόμενες στιγμές. Τα Silvans είναι αληθινά ευπρεπείς από το σκυλί ενός άντρα. Ακόμη και αν ο ιδιοκτήτης τους δείξει απέραντο σεβασμό προς αυτά όταν τα φροντίζει, και αυτό είναι κάτι που οι περισσότεροι εκτροφείς σκύλων δεν το κάνουν. Στην πραγματικότητα, πολλοί από τους ανθρώπους σήμερα ξεχνάνε τι πραγματικά ήταν υπεύθυνα να κάνουν και πώς συμπεριφέροντε.

Shorthaired mountain type

Η Σερβική ιστορία, και όχι αποκλειστικά της Σερβίας αλλά η ιστορία όλων των Βαλκανικών εθνικοτήτων κάποιες φορές ήταν πολύ αιματηρή. Στα παλιά τα χρόνια, πολλά από αυτά τα σκυλιά έδωσαν τη ζωή τους σε μάχες σχεδόν σε όλα τα Βαλκάνια. Παρ’ ολ’ αυτά, αυτή δεν ήταν μεγάλη απώλεια σκυλιών για την φυλή. Κάτι πολύ χειρότερο συναίβει μετά από τον Σερβικό πόλεμο στο Κόσσοβο (χρονιά 1389.)
όταν οι Οθωμανικές δυνάμεις απέκρουσαν τους Σέρβους και άρχισαν να διοικούν πάνω από τις Σερβικές περιοχές. Πολλά Silvans σκοτώνονταν επί αιώνες από την Οθωμανική κυβέρνηση, αλλά ακόμη αυτό δεν ήταν τόσο επικίνδυνο, το πιο τρομακτικό από όλα ήταν το ότι οι Σέρβοι πίστεψαν στους Οθωμανούς ότι είναι αισχρά και απρεπής ζώα που είναι αποσταλμένα από δαίμονες. Μία ακόμη μεγαλύτερη καταστροφή για την φυλή συναίβει τον προηγούμενο αιώνα.
Συναίβει κατά την διάρκεια του πρώτου, του δευτέρου παγκόσμιου πολέμου και μία περίοδο μετά από αυτούς. Ο θάνατος των σκυλιών που προστάτευαν τα σπίτια των αφεντών τους άρχισε να συμβαίνει ξανά, ίσως και χειρότερα από την εποχή της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Παρ’ ολ’ αυτά, ίχνη της μνήμης μας από αυτά τα ιθαγενή σκυλιά παρουσιάζονται ακόμη από ένα μέρος του πληθυσμού μας, αλλά ο αριθμός των σκυλιών έχει γίνει σθεναρός.

Σήμερα στην εποχή , ο πληθυσμός των Silvans υπάρχει , αλλά είναι πολύ μικρός ο αριθμός των δειγμάτων. Οι άνθρωποι που κατέχουν τέτοια σκυλιά δεν τους νοιάζει να ψάξουν για πληροφορίες εξαιτίας των πολλών αποσυγκροτήσεων οι οποίες συνέβησαν στο παρελθόν και οδήγησαν σχεδόν στην εξαφάνισή τους από αυτήν την φυλή . Κάποιοι ιδιοκτήτες αυτών των σκυλιών λένε ότι τα Silvans δεν είναι καλά σκυλιά για τους σύγχρονους ανθρώπους, επειδή οι άνθρωποι και ότι άλλο γύρω μας έχει αλλάξει: οι άνδρες μαλάκωσαν, οι γυναίκες δυνάμωσαν, οι ανθρώπινες σχέσεις έχουν υποχωρήσει, οι αρχαίες παραδόσεις έχουν εγκαταλειφθεί, τα λεφτά σημαίνουν τα πάντα… Λένε ότι ίσως για τα Silvans είναι προτιμότερο να πεθάνουν, να μείνουν σαν θρύλοι και να συνεχιστούν οι ζωές μας αλλαγμένες, απαλότερες και περισσότερο αποδεκτές προς τα ζώα για την σύγχρονη κοινωνία. Δυστυχώς, αλλά κάπως έτσι μπορώ να τους ψυχολογήσω.

Zmajcici

Δεν ξέρω γιατί, αλλά έχω την αίσθηση βαθιά μες την ψυχή μου πως τα Silvans θα επιβιώσουν όπως και παλιά. Ο λόγος για τον οποίο αυτές είναι οι τελευταίες σειρές για τον νόμο του Δράκοντα , το ντοκουμέντο το οποίο ανέφερα πριν , ακούγεται σχεδόν σαν μια μικρή κατάρα, έτσι για να επιβιώσουν οι Σέρβοι πρέπει να σιγουρευτούν ότι θα επιβιώσουν και τα Silvans επίσης. Προσπάθησα να μεταφράσω όσο καλύτερα μπορούσα αυτά τα αρχαία Σέρβικα και ιδού τα αποτελέσματα. Δια- σκεδάστε διαβάζοντας τις επιθυμίες των προγόνων μας:

“Σε όλους οι οποίοι κατέχουν Δράκοντες, αυτόν τον νόμο πρέπει να τον θυμάστε και να τον τηρείτε για πάντα, επειδή οι Δράκοι πάντα ήταν μαζί μας, έτσι πρέπει να είναι σεβαστοί και να φροντίζονται από εμάς, επειδή είναι θεϊκά δώρα. Και αλήθεια είναι πως αν δεν υπήρχαν οι Δράκοι δεν θα επιβιώναμε, είναι επίσης αλήθεια ότι αν δεν υπάρξουν Δράκοι δεν θα υπάρξουμε κι εμείς. ”

Aleksadar Tomic- Aleksa