Μολοσσός της Ηπείρου

Αγαπητέ μου φίλε,
Η προσπάθεια που κάνετε είναι πολύ καλή. Είστε πρωτοπόρος. Πρέπει να κοστίζει πολλά χρήματα και κόπο. Ελπίζω ότι στα επόμενα έτη θα δούμε τα αποτελέσματα και ίσως μια ευρέως αναγνωρισμένη ελληνική φυλή με αρχαία προέλευση

Θα ήθελα να μου επιτραπεί να κάνω ορισμένες παρατηρήσεις καλοπροαίρετα.
Για να το κατορθώσω θα χρειαστεί ένας παραλληλισμός:
Το αρχαίο κρασί της Ελλάδας εξαφανίστηκε με τη χρονική διάβαση και την τουρκική κυριαρχία για αιώνες εκτός από αυτό που έκαναν οι αγρότες για ιδία χρήση και για τα καπηλειά αλλά δεν θα μπορούσε με τίποτα να συγκριθεί με τα καλυτέρα κρασιά του εξωτερικού. Η χωρά που είχε το κρασί πριν από οποιοδήποτε άλλο λαό στην Ευρώπη έμεινε χωρίς παράδοση και έπρεπε να μάθει από τους άλλους τις νέες μεθόδους για να κάνει κρασί. Έτσι ανακαλυφθήκαν και πάλι πολλές αρχαίες ποικιλίες σταφυλιών που σιγά σιγά όλο και εξευγενίζονται περισσότερο και συναγωνίζονται πλέον παγκοσμίως

Σήμερα το ίδιο συμβαίνει με το Μολοσσό και άλλες φυλές. Υπάρχουν μερικά εναπομείναντα σκυλιά που μπορούν να αποτελέσουν μια βάση αλλά είχαν αφέθει στη μοίρα τους. Για να επιτευχθεί ένα ποθητό αποτέλεσμα καλό είναι να κοιτάξουμε και τους άλλους για να μάθουμε από τις επιτυχείς μεθόδους τους. Αυτό δεν σημαίνει να γίνει ακριβώς το ίδιο πράγμα αλλά τουλάχιστον να αντληθεί γνώση από τα θετικά και αρνητικά αποτελέσματα.

Υπάρχουν δύο βασικοί τρόποι που έχουν γίνει αποδεκτοί για την επαναφορά μιας παλαιάς φυλής. Τρόποι που έχουν μια κάποια σοβαρότητα γιατί να κανείς ένα τερατούργημα όπως πολλά από τα Bandogge το ξέρει ο οποιoσδήποτε.

1. Αναδημιουργία- ανακατασκευή Βασίζεται σε εικόνες, πληροφορίες, περιγραφές κάποιας εξαφανισμένης φυλής. Γίνεται χρησιμοποιώντας στοιχειά από άλλες φυλές μέχρι το ποθητό αποτέλεσμα. Παράδειγμα: το βελγικό mastif, αλλά κυρίως το Presa Canario που έγινε στους σύγχρονους χρόνους από το Δρ Semencic από την συγχώνευση πολλών φυλών. Σήμερα στις Κανάριες νήσους το θεωρούν σαν τον ντόπιο σκύλο τους. Η εν λόγω μέθοδος δεν έχει σχέση με το θέμα μας αλλά με φυλές που έχουν αφανισθεί.

2. Διάσωσης, «Αναστύλωσης» της φυλής είναι κατά τη γνώμη μου η μέθοδος που θα μπορούσε να χρειαστεί στην περίπτωση του Μολοσσού. Γίνεται σε δυο στάδια. Πρώτα έρχεται ο εξαγνισμός, το ‘κοσκίνισμα’ χρησιμοποιώντας ως βάση το υπάρχων αναμεμιγμένο απόθεμα μιας φυλής μέχρι να το επαναφέρει κοντά στην γνησία μορφή του και χαρακτήρα. Δεύτερον τελειοποιείται με άψογα ζευγαρώματα και την ανανέωση του αίματος.
Παράδειγμα: Ca de Bou, η Mallorcan Bulldog, (Αλλά ονόματα Dogo, Presa Mayorquin). Στη Μαγιόρκα ανάκτησαν το Ca de Bou από δύο σκυλιά μόνο: τον Tito και την Αναστασία και τα έξι παιδιά τους! Ήξεραν ότι τα τσοπανόσκυλα τους στο νησί που λέγονται “Ca de Bestiar” είχαν πολύ αίμα από Ca de Bou τα χρησιμοποίησαν επίσης και το αποτέλεσμα ήταν καλό. Σήμερα έχουν προωθήσει τη φυλή τους και έχουν έναν σεβαστό πληθυσμό σκυλιών με εκτροφείς σε όλο τον κόσμο. Για την ανανέωση του αίματος σύμφωνα με τον ειδικό επί του θέματος Οττο Μπριτο, χρησιμοποίησαν τα εξής:
Τα τσοπανόσκυλα Ca de Bestiar που είπαμε, αυτά που είχαν Ca de Bou στο αίμα τους, Presa Canario, Ca de Bestiar πάλι διασταυρωμένο με Boxer, και μια θηλυκιά διασταύρωση Staffordshire Terrier με Ca de Bou. Βέβαια μια η δυο φορές το πολύ αλλά όμως δηλώνει ότι ήταν απαραίτητο.

Ας γυρίσουμε πάλι στο θέμα μας Τα σκυλιά που είχαν οι ποιμένες στην Ελλάδα είναι αλήθεια ότι έχουν επηρεαστεί από άλλες βαλκανικές και τουρκικές φυλές μη γελιόμαστε. Οι Τούρκοι έφεραν από την Ασία σκύλους ποιμενικούς που αναμιχθήκαν με τους ντόπιους. Παρόλα αυτά νομίζω ότι το έργο σας θα είναι λιγότερο πολύπλοκο από αυτό της Μαγιόρκας γιατί η βάση των σκύλων σας είναι πιο συγκεκριμένη.
Ο μόνος τρόπος να καθαριστεί και να προσδιοριστεί η φυλή είναι να καθορίσετε καλά τι θέλετε να επιτύχετε. Ποιο νομίζετε εσείς ότι είναι το τέλειο πρότυπο λαμβάνοντας υπό όψη ιστορικά στοιχειά και λογικές εξηγήσεις. Με βάση αυτό να στενέψετε λίγο την επιλογή σας όσον αφορά τη μορφολογία και το τρίχωμα (ένας τύπος μήκους και υφής της τρίχας). Το χρώμα μπορεί να έχει μεγαλύτερη ποικιλία όχι όμως τεραστία.

Κατόπιν χρησιμοποιήστε την πιο επίλεκτη ομάδα των υπαρχόντων σκυλιών και με συνεχή ζευγαρώματα κρατείστε μόνο τα καλύτερα κουτάβια, Τα υπόλοιπα πρέπει να στειρώνονται προκειμένου να αποφευχθούν παρατράγουδα από ανεύθυνους και να πωλούνται στα άτομα που θέλουν ένα καλό σκυλί για φύλακα η σύντροφο.

Μετά από αυτή τη φάση μπορούν να εισαχθούν επιλεκτικά μόνο για να αναζωογονηθεί το αίμα, φυλές που συντηρήθηκαν καλά στο εξωτερικό και προέρχονται από τον αρχαίο μολοσσό. Δεν είναι τίποτα το κακό γιατί έχουν ακριβώς τους ίδιους προγονούς. Ένα παράδειγμα καθαρότατο είναι το ισπανικό μαστιφ που έχει προφανώς παρόμοια μορφολογία και μέγεθος με μερικά από τα σκυλιά σας. Προσοχή όμως γιατί η συγκεκριμένη φυλή μπορεί να βοηθήσει ΜΟΝΟ στη μορφολογική σταθεροποίηση επειδή στο χαρακτήρα έχει χάσει τη δυναμικότητα του. Ο μολοσσός της Ηπείρου πρέπει να είναι πιο μαχητικός.
Όμως ξέρετε καλά ότι προκειμένου να παλέψει το λύκο, άγρια ζώα, ή αλλά αγρία σκυλιά, χρειάζεται ευκινησία και μυώνες και αυτό που λένε “gameness” επιθετικότητα. Όχι μόνο μέγεθος και εμφάνιση. Για αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένα σκυλί σαν το αποκαλούμενο Cumaon μαστιφ "Cypro Kukur" που οι ντόπιοι στην Ινδία θεωρούν ότι πρωτοπήγε εκεί με το Μεγα Αλέξανδρό ΜΑΣ. Μπορείτε να βρείτε τέτοια καλά κουτάβια από το Gilberto Paucciulo στην Ιταλία.
Μη νομίζετε ότι η ανανέωση του αίματος -πολύ επιλεκτικά- είναι αίρεσης. Το αντίθετο είναι μια κοινή πρακτική. Είναι σαν να έχεις το βασικό υλικό και να χρησιμοποιείς έναν σταθεροποιητή όχι έναν αντικαταστατή.

Έπειτα από ορισμένες δοκιμές, τα κουτάβια που θα πληγούν όλα αυτά τα χαρακτηριστικά που θέλετε, θα συνεχίσουν να παράγουν και τα υπόλοιπα θα πωλούνται στειρωμένα, σε μια δίκαιη ή συμβολική τιμή, σε ιδιώτες ή στις οικογένειες ποιμένων για ανταλλαγή. Χωρίς πολλές εξηγήσεις απλά ότι δεν τα κρατάτε όλα για αναπαραγωγή. Αυτό θα φέρει και κάποιο εισόδημα.

Τα χαρακτηριστικά που πρέπει να δοθεί έμφαση κατά τη γνώμη μου είναι το διακριτικό κρανίο το ρύγχος και ο λαιμός που ήδη έχουν πολλά από τα σκυλιά σας. Μέγεθος μεγάλο αλλά με ευκινησία και το μαχητικό πνεύμα των πολεμικών μολοσσών φυλών. Μαχητικό χωρίς να χάσει το ένστικτο της αγέλης και να τρώγει το ένα το άλλο. Κάτι που έγινε στην αρχή με το Dogo Argentino που βασίστηκε στο παλαιό σκυλί μονομάχο της Cordova. Αργότερα το απέβαλλαν αυτό το πρόβλημα με την αναπαραγωγή μόνο των σκυλιών που θα καταλάβαιναν την ιεραρχία του κοπαδιού και δεν σκότωναν το ένα το άλλο. (Στην περίπτωση του Πιτ Μπουλ και Tosa έγινε σκοπίμως το αντίθετο).

Η εικόνα στο άρθρο σας έχει ένα αρχαίο σκυλί δίπλα στο άγαλμα. Η εμφάνιση του είναι περισσότερο ενός σκυλιού τύπου bull & terrier, (καταλαβαίνετε τι λέω όχι το σημερινό bull terrier αλλά του περασμένου αιώνα,). Εξετάστε τα αυτιά και τη δομή του. Ενδιαφέρον! Όμως η απεικόνιση παρακάτω του Ηρακλή με τον Κέρβερο δείχνει ΚΑΘΑΡΑ το ρύγχος και τα ποδιά του Μολοσσού της Ηπείρου.

Οι εικόνες και τα βίντεο με τα σκυλιά είναι σπάνιες, αυθεντικές και κινούν την περιέργεια αλλά δεν δείχνουν την λειτουργικότητα του σκύλου. Τα ζώα φαίνονται ημέρα, αρκετά σίγουρα που είναι καλό, όμως λίγο αργά στις κινήσεις τους, ατημέλητα και δεν εντυπωσιάζουν όπως θα έπρεπε. Παρουσιάστε τη λειτουργία τους να τρέχουν, να δαγκώνουν κάτι.

Ζητώ συγγνώμη εάν μερικά από τα σχόλιά μου μπορούν να είναι σκληρά αλλά προτιμώ να πω την αλήθεια. Είναι ΜΟΝΟ προτάσεις. Δεν είμαι καν γνωστής της φυλής. Επειδή όμως ζω έξω και βλέπω τα πράγματα όπως ένας ξένος ίσως σας βοηθήσει από μια άποψη. Η δημιουργία μιας λέσχης είναι απαραίτητη. Χρειάζεστε τα κεφάλαια και επιστημονικές συμβουλές προκειμένου να γίνει καλή εργασία. Από επιστήμονες που θα σας δώσουν πραγματική βοήθεια και δεν θα θέλουν να προβληθούν η να επιβάλουν τη γνώμη τους.

Οι Έλληνες απανταχού της γης πρέπει να ενισχύσουν τον Μολοσσό της Ηπείρου. Παράδειγμα οι Πανηπειρωτικες Ομοσπονδίες. Για μετρικούς λαούς τα σκυλιά τους δείχνουν το χαρακτήρα των ανθρώπων και της γης. Για μας τους Έλληνες είναι επίσης δείγμα μιας μακραίωνης ιστορίας. Για ολόκληρο τον κόσμο η διάσωση του προγονού όλων των Μολοσσών θα είναι επίτευγμα. Σας ευχαριστώ που μου δίνετε την ευκαιρία να εκφράσω μια γνώμη στη ιστοσελίδα σας, οποία και αν είναι αυτή και είμαι στη διάθεση σας για οτιδήποτε χρειαστείτε. Και πάλι αυτό που κάνετε είναι πράγματι αξιέπαινο σας συγχαίρω και σαν Έλληνας σας ευχαριστώ.

Ηλίας Γ Βέρρας